Dlaczego Szachy - popularnie

Co daje granie w szachy

Dlaczego Szachy - pobierz PDF

• Gra Fair Play. Gra w szachy, podobnie jak matematyka, to szlachetna, „czysta” dyscyplina – gra toczy się bez dopingu i bez kontuzji. Czystość sportowej rywalizacji mobilizuje do indywidualnego rozwoju i pokonywania własnych słabości.
• Edukacja. Szachy są atrakcyjnym narzędziem edukacyjno-wychowawczym. Ambicja, wyobraźnia i wytrwałość to lepsza alternatywa od zachowawczości, schematyczności i apatii. Można z ufnością patrzeć w przyszłość lub narzekać na „starą biedę”.
• Rozrywka. Gra w szachy to intrygujące zajęcie – wspaniale wypełniają czas i nadają życiu sens, zmniejszając ryzyko popadnięcia w nałogi takie jak narkomania czy alkoholizm.
• Kontaktowość. Obecność co najmniej dwóch graczy to katalizator społecznych interakcji, przy szachach często nawiązywane są znajomości i przyjaźnie.
• Równe szanse. Szachy pomagają wyrównywać szanse społeczne. Osoby o nieatrakcyjnej aparycji, fizycznie ułomne lub obciążone chronicznymi schorzeniami mogą osiągać wspaniałe wyniki w tej dziedzinie sportu (mechanizm kompensacji). Szachy potrafiły zmienić zarówno niejednego „niesfornego hultaja” jak i uratować życie ludzi którzy przed sobą nie widzieli jasnego światła.
• Dostępność. W odróżnieniu od sportów elitarnych (jak np. gra w golfa) są szachy sportem egalitarnym, dostępnym dla wszystkich. Zakup szachownicy to kwota rzędu kilkudziesięciu złotych.
• Wygoda. Nauka i treningi mogą odbywać się domu, w czasie dojazdu do szkoły i pracy, przez Internet, 7 dni w tygodniu, o dowolnej porze, w dni słoneczne i deszczowe.
• Skalowalność. Poziom trudności cechuje duża skalowalność. Najłatwiejsze zadania typu „mat w 1 ruchu” (przypominające rebusy) z łatwością mogą rozwiązywać nawet najmłodsi. Dla przedszkolaków są również organizowane specjalne zawody. Z drugiej strony zdobycie pozycji arcymistrza wymaga nie tylko wyuczonej doskonałości, lecz także pewnego rodzaju intelektualnej brawury, którą określić można „tchnieniem geniuszu”. Owa uniwersalność i wielowymiarowość szachów nasuwać może porównanie do skóry kameleona zmieniającego ubarwienie – każda zdoła odnaleźć w szachach swój ulubiony koloryt.
• Szkoła życia. Szachy jako model myślenia. Zrealizowanie zwycięskiej strategii szachowej wymaga zarówno odważnych działań ofensywnych, jak i przemyślanej linii obrony własnego króla. Podobnie w życiu – u wielu ludzi realizacja ambitnych zadań na polu zawodowym wymaga jednoczesnej dbałości o sprawy rodzinne. Inny przykład życiowej antynomii: cieszyć się życiem czyli konsumować, czy może oszczędzać i inwestować? Szachy wyrabiają umiejętność i nawyk dostrzegania problemów, analizowania sytuacji, formułowania scenariuszy rozwoju i podejmowania przemyślanych działań, a to pomaga później w życiowym „balansowaniu na linie”. Wszędzie tam gdzie lepiej jest 10 razy pomyśleć niż raz się pomylić, zdolność myślenia wariantowego przyniesie zasłużone owoce (decyzje biznesowe, ślub, rozwód, kredyt, przeprowadzka - samo życie...).
• Sukces. W przypadku edukacji szachowej i przyszłych sukcesów zawodowych istnieje wyraźny związek przyczynowo-skutkowy. Gra w szachy – kuźnia przyszłych kadr – to stosunkowo łatwy i niedrogi sposób zwiększania konkurencyjności polskiej gospodarki. Nie nowy zresztą. MIK – Mistrzostwo Intelektualnej Konceptualizacji to ważny element naszego narodowego dziedzictwa. Świadczą o tym: ogromny dorobek matematyków dawnej szkoły lwowskiej (Stefan Banach) czy też najwyższe nagrody zdobywane przez polskich informatyków (m.in. z Uniwersytetu Warszawskiego) w światowym konkursie Top Codera, jak również osiągnięcia wspaniałych polskich szachistów skupionych wokół Fundacji Szachowej Polonia. Ci wszyscy mistrzowie realizują przesłanie papieża Jana Pawła II: „Musicie od siebie wymagać, nawet jeśliby inni od was nie wymagali!”

Nie sposób przecenić, ale i nie łatwo opisać złożony i wielopłaszczyznowy wpływ szachów na życie ludzi i społeczeństw.

    
• Dyscyplina szachowa to sztuka, nauka, rekreacja i sport jednocześnie.
• Promują mistrzostwo osobiste, lecz są również katalizatorem społecznych interakcji.  Współzawodnictwo obejmuje ludzi obu płci o zróżnicowanym wieku, posturze czy pochodzeniu.
• Wyrabiają refleks, ale też uczą odpowiedzialności i zachęcają do rozważnego planowania własnej kariery.
• Ułatwiają przezwyciężanie schematyczności myślenia i obalają stereotypy – dzieci niejednokrotnie ogrywają dorosłych.
• Wzmacniają poczucie własnej wartości, uczą asertywności, rozwijając jednocześnie pokorę, tolerancję i szacunek dla odmiennych rozwiązań.

„Dążenie do pokoju na świecie drogą wewnętrznej transformacji jednostki jest drogą trudną, jednak naprawdę nie istnieje inna droga. Mówię o tym w każdym miejscu na świecie.”
Jego Świątobliwość Dalaj Lama

Dzięki szachom młody człowiek wykracza poza paradygmat własnego ciasnego podwórka, „wielkiej ryby w małym stawie”, staje się obywatelem świata świadomym jego złożonych i wielowątkowych powiązań. („Głupcy są pewni siebie, a mądrzy – pełni wątpliwości”).  Przyswaja również nawyki samokształcenia i samorozwoju, niezbędne w dobie dynamicznego postępu technologicznego i globalizacji, gdy każdy musi współzawodniczyć z każdym.

Szachy są laboratorium podejmowania decyzji i kuźnią talentów.  Powszechnie podziwiani, legitymujący się najwyższym tytułem „arcymistrzowie” są idolami młodych ludzi, swojego rodzaju ikoną, symbolem i wzorcem do naśladowania – uosobieniem wytrwałości i potęgi intelektu.  Wspaniały tytuł niesie w sobie ważne przesłanie i wskazuje nowym adeptom prawidłową drogę rozwoju.

Sukces w szachach jest sukcesem bardzo osobistym, miarodajnym i zasłużonym: zależy przede wszystkim od własnej pracy, a nie od oceny sędziów czy lepszego sprzętu. Jest sukcesem bardzo obiektywnym - decyduje wynik meczu a nie subiektywne opinie, oparte na przeróżnych przesłankach. W szachach zdarza się, że rozwiązania pozornie absurdalne paradoksalnie prowadzą do zwycięstwa. To bardzo ważne mini-transgresje, otwierające nam oczy na świat.

Intelektualny i duchowy rozwój młodych ludzi, szachistów, to inwestycja w ich przyszłość, to również inwestycja w przyszłość całego kraju.  My wszyscy, w naszych codziennych kontaktach, cenimy przecież ludzi kompetentnych, o których nieraz tak bardzo trudno. 

Gra toczy się o nasze wspólne, powszechne dobro!

Wspieranie zdrowej rywalizacji szachowej to promowanie ważnego modelu społecznego i konkurencyjności polskiej gospodarki.  Zdrowa rywalizacja w dorosłym życiu stanowi gwarancję sukcesu zawodowego samego zainteresowanego, jak również sukcesu nas wszystkich (tzw. „efekt zewnętrzny”, ekonomia).

A oto "jak to widzi" Jim Celone, autor artykułu: http://www.edutechchess.com/whychess.html

Jim Celone jest absolwentem Uniwersytetu Yale i profesorem statystyki.  Jest również dyplomowanym trenerem szachowym i organizatorem turniejów. Jego podopieczni – szachiści z West Haven High School byli zwycięzcami National High School Chess Championship w latach 1997, 1999, 2000, 2001, 2002,2003, 2004.  Jim Celone w 2002 roku otrzymał tytuł Szachowego Trenera Roku. Obecnie prowadzi zajęcia szachowe w 13 szkołach podstawowych.

SZACHY I ŻYCIE (impresje):

Szachy są niczym:

• zagadka do rozwiązania; („valuable qualities of mind”);
• walka do wygrania; („perseverance in hope of favourable resources”);
• „papierek lakmusowy” na talenty, cudowne dzieci, małych geniuszy; („phenomenon that child prodigies have been known (only) in three fields: mathematics, music and chess”);
• dzieło do stworzenia wymagające wyobraźni; („vivid imagination”);
• pełne dramaturgii przedstawienie; („the chess game is like an unfolding drama”);
• element tożsamości „jestem szachistą” – źródło satysfakcji;
• pasjonująca rozrywka;
• pole aktywności łączące ludzi różnych narodowości, wieku, płci oraz pomoc w przełamywaniu barier psychicznych i nałogów;
• zachęta do zgłębiania wiedzy;
• lekcja współzawodnictwa;
• dobrze postawiony problem decyzyjny: konkretny cel do osiągnięcia przy dowolności kroków;
• szkoła rozwiązywania problemów – określanie charakteru problemu, poszukiwanie podobnych schematów, rozpoznawanie wzorców, tworzenie alternatyw, ich ocena – drzewo decyzyjne.  („teaching logic – using this curriculum, the average problem-solving score of pupils in the province increased from 62% to 81%”; “The Province of Quebec, where the program was first introduced,has the best math scores in Canada and Canada consistenly scores higher than the United States on international mathematics exams.”“In Texas 67 chess players showed twice the improvement of 504 non-chessplayers in Reading and Mathematics”);
• element edukacyjnego portfolio - jedna z efektywnych metod docierania do młodzieży trudnej („reaching resistant or disconnected youth” – „incidents of suspension and outside altercations have decreased by at least 60%”; “Children love games. Chess motivates them to become willing problem solvers and spend hours quietly immersed in logical thinking. These same young people often cannot sit still for fifteen minutes in the traditional classroom.”);
• skuteczna metoda polaryzowania zarówno uwagi jak i „niespokojnego ducha” młodych ludzi („Chess has the added benefits of channeling anger in a socially acceptable, safe and controlled environment (Vail, 1995)”, “letting the steam off”).

“Chess in found as required curricula in nearly 30 countries, (Ferguson, 1995). In Russia, it has been part of the curriculum for over 40 years (Milat, 1997)”. “Chess needs to be an elective in the public school curriculum” – Schmidt.